Ketensamenwerking Voorbeeldclausules
Ketensamenwerking. 2.3.1 Inzicht in ketens
Ketensamenwerking. In het begin van de ketensamenwerking werd aangege- ven dat de partijen elkaar onvoldoende wisten te vinden en er geen duidelijk overzicht van het aanbod was. Bij verwijzing naar en terugrapportage van specifieke zorg was geen duidelijke en structurele communicatie tussen de professionals. De samenwerking met huisartsen was minimaal. Diëtisten in de wijk bleken weinig aanmeldin- gen van de 4+ doelgroep kinderen te krijgen. Op de obe- sitas poli is gesignaleerd dat de doorstroom van kinderen met obesitas te laat verwezen werden. Op het moment dat kinderen al veel te zwaar zijn is het veel moeilijker om resultaat te boeken. Door de structurele netwerkbijeenkomsten wordt er een positieve vooruitgang ervaren in de samenwerking onder de partners. Tevens zullen onderstaande samenwerkings- afspraken ondersteunend zijn in de verbetering van de ketenzorg rondom kinderen met overgewicht en (mor- bide) obesitas.
Ketensamenwerking. Om de juiste ondersteuning te kunnen organiseren, is lokale samenwerking met zorgverleners en (in- )formele maatschappelijke organisaties noodzakelijk. Zo kunnen we het ondersteuningsvraagstuk integraal (vraag-overstijgend) benaderen, vanuit het inwonersperspectief, zoveel mogelijk ontschottend in de totale keten. Het kan voorkomen dat de RvT in overleg met Bestuur en/of in specifieke cases besluit dat het ketenbelang boven het organisatiebelang gesteld moet worden. Bij samenwerking met andere organisaties geldt dat er overeenstemming moet zijn over het gezamenlijk resultaat ofwel een duidelijk gemeenschappelijk doel. De inwoner moet hierbij het uitgangspunt zijn, en niet het aanbod van de verschillende partijen.
Ketensamenwerking. We vinden het belangrijk dat onze leden hun behandelingen als soepel en goed georganiseerd ervaren. Voor de tandprothetische zorg en implantologie werken we daarom aan manie- ren om de zorg zo goed mogelijk op elkaar aan te laten sluiten. Ook wanneer de zorg op verschil- lende plekken, door uiteenlopende zorgverleners en verspreid over de tijd, wordt geleverd moeten behandeltrajecten naadloos op elkaar aansluiten. Om dit te realiseren, onderzoeken we samen met de beroepsgroep hoe we door ketensamen- werking en slimme bekostiging de zorg beter kunnen laten aansluiten op de zorgvraag van patiënten. Hierdoor moet ook meer ruimte ontstaan voor de implementatie van innovaties, zoals CAD/CAM-technologie. Door goede afspraken te maken, kunnen behandeltrajecten ingekort worden. Dit bevordert de doelmatigheid van zorg.
