Common use of Warunki hydrogeologiczne Clause in Contracts

Warunki hydrogeologiczne. Rozpoznanie geologiczne wykonane w 1990 roku wykazało zaleganie do głębokości 10,0 m pod terenem (rzędna 3,0 m n.p.m.) utworów czwartorzędowych pochodzenia lodowcowego. Utwory te tworzyły pisaki o różnorodnym uziarnieniu poprzedzielane warstwą piasków gliniastych i glin piaszczystych o niewielkiej miąższości i nieciągłej formie. Piaski grube o znacznej miąższości warstwy (od 1,0 do 9,0 m) występowały w północno – wschodnim sektorze składowiska. Poniżej tej warstwy zalegają piaski drobne, poprzedzielane na rzędnej 13,0 –14,0 m n.p.m. warstwą gruntów półprzepuszczalnych. Zwierciadło wody na obszarze składowiska nawiercono na głębokości 3,0-4,0 m p.p.t. (rzędna 6,61 – 13,9 m n.p.m.). Kierunki spływu wód gruntowych z terenu składowiska są zgodne z kierunkami odpływu wód do cieków otwartych (Struga Sianowska, rzeka Polnica, rzeka Unieść). Warstwa wodonośna zbudowana jest z pisków drobnoziarnistych i średnich. Współczynnik wodoprzepuszczalności piasków drobnych wynosi k = 1,6 x 10-4 m/s, a piasków średnich k = 3,7 x 10-4 m/s. Analizowany teren znajduje się w obszarze głównego zbiornika podziemnych nr 104. Nad zwierciadłem wody tego zbiornika, znajdują się grunty niespoiste (piaski i żwiry o miąższości około 6,0m) i spoiste (gliny zwałowe z oczkami o miąższości około 14,0 m). Szacunkowe zasoby dyspozycyjne tego zbiornika wynoszą 30 tys.m3/d. Średnia głębokość ujęć wynosi 30 m p.p.t. Kierunek przepływu wód w tym zbiorniku zachodzi ze wschodu na zachód i południa na północ a ich prędkość zmienia się w zakresie od 300 do 100 m/d.

Warunki hydrogeologiczne. Rozpoznanie Pod względem hydrogeologicznym teren Zawiercia zaliczany jest do subregiou jurajskiego wchodzącego do regionu śląsko-krakowskiego. Zgodnie z podziałem na Jednolite Części Wód Podziemnych teren projektowanych badań położony jest w południowej części jednostki oznaczonej jako JCWPd 99, na granicy z JCWPd 112. Schemat krążenia wód opisany na karcie informacyjnej JCWPd 99 (▇▇▇.▇▇▇.▇▇▇.▇▇) oparty jest o cztery zagregowane piętra wodonośne, jedno rozdzielające je częściowo piętro słaboprzepuszczalne i jedno również słaboprzepuszczalne ograniczające od spągu strefę krążenia wód podziemnych. Wszystkie wspomniane piętra nie zachowują ciągłości występowania dla całej JCWPd oraz wszystkie zachowują dobry kontakt hydrauliczny. Ze względu na lokalizację piezometrów na terenie przeznaczonym pod rozbudowę kwatery ▇▇▇▇▇▇▇▇ II należy przed przystąpieniem do prac budowlanych przeprowadzić likwidację piezometrów poprzedzoną wykonaniem nowych. Prace te należy wykonać zgodnie z Ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne wykonane w 1990 roku wykazało zaleganie do głębokości 10,0 m pod terenem i górnicze (rzędna 3,0 m n.p.mDz. U. 2020 r. poz. 1064 tekst jednolity z późn. zm). Na podstawie dostępnych danych oraz wstępnego rozpoznania można przyjąć, że bezpośrednie podłoże na terenie projektowanej rozbudowy kwatery na odpady tworzą warstwy półzwartych i twardoplastycznych iłów, glin pylastych zwięzłych oraz glin pylastych. Warstwy te charakteryzuje współczynnik filtracji według danych literaturowych klasyfikacji ▇▇▇▇▇▇▇▇ i ▇▇▇▇▇▇▇▇▇ (1994r.) utworów czwartorzędowych pochodzenia lodowcowego. Utwory te tworzyły pisaki o różnorodnym uziarnieniu poprzedzielane warstwą piasków gliniastych i glin piaszczystych o niewielkiej miąższości i nieciągłej formie. Piaski grube o znacznej miąższości warstwy (od 1,0 do 9,0 m) występowały w północno – wschodnim sektorze składowiska. Poniżej tej warstwy zalegają piaski drobne, poprzedzielane na rzędnej 13,0 –14,0 m n.p.m. warstwą gruntów półprzepuszczalnych. Zwierciadło wody na obszarze składowiska nawiercono na głębokości 3,0k=10-4,0 m p.p.t. (rzędna 6,61 – 13,9 m n.p.m.). Kierunki spływu wód gruntowych z terenu składowiska są zgodne z kierunkami odpływu wód do cieków otwartych (Struga Sianowska, rzeka Polnica, rzeka Unieść). Warstwa wodonośna zbudowana jest z pisków drobnoziarnistych i średnich. Współczynnik wodoprzepuszczalności piasków drobnych wynosi k = 1,6 x 10-4 m/s, a piasków średnich k = 3,7 x 10-4 12 m/s. Analizowany teren znajduje się W związku z powyższym spełniają one wymóg k≤1,0x10-9 m/s stawiany w obszarze głównego zbiornika podziemnych rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów (Dz. U. z 2013r. poz. 523) naturalnej barierze geologicznej Teren projektowanych robót położony jest w granicach udokumentowanego w roku 2015 Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr 104454 Olkusz – Zawiercie. Nad zwierciadłem wody tego zbiornikaZbiornik obejmuje utwory triasu dolnego i środkowego, znajdują się grunty niespoiste (piaski i żwiry o miąższości około 6,0m) i spoiste (gliny zwałowe z oczkami o miąższości około 14,0 m)stanowiące południowy fragment Wyżyny Śląsko-Krakowskiej. Szacunkowe zasoby dyspozycyjne tego zbiornika wynoszą 30 tys.m3/d. Zbiornik ten ma charakter szczelinowo-krasowy. Średnia głębokość ujęć wynosi 30 m p.p.t. Kierunek przepływu wód w tym zbiorniku zachodzi ze wschodu na zachód rejonie to 100 m. Projekt i południa na północ a ich prędkość zmienia się realizację należy odnieść do szczegółowych badań hydrogeologicznych i dokumentacji geologiczo-inżynierskiej, za opracowanie których odpowiadać będzie Wykonawca. Informacja o warunkach hydrogeologicznych zawarta w zakresie od 300 PFU traktowana jest poglądowo jako wytyczna do 100 m/d.dalszych działań operacyjnych Wykonawcy.

Warunki hydrogeologiczne. Rozpoznanie geologiczne wykonane Pod względem hydroregionalnym - wg regionalizacji PIG z 1991r. - obszar na zachód od Ciechanowa znajduje się w 1990 roku wykazało zaleganie do głębokości 10,0 m pod terenem zachodniej części Regionu Północnomazowieckiego stanowiącego centralną część Makroregionu Wschodniego Niżu Polskiego. Z kolei wg Atlasu Hydrogeologicznego Polski (rzędna 3,0 m n.p.m.1995) utworów czwartorzędowych pochodzenia lodowcowego. Utwory te tworzyły pisaki o różnorodnym uziarnieniu poprzedzielane warstwą piasków gliniastych i glin piaszczystych o niewielkiej miąższości i nieciągłej formie. Piaski grube o znacznej miąższości warstwy (od 1,0 do 9,0 m) występowały w północno – wschodnim sektorze składowiska. Poniżej tej warstwy zalegają piaski drobne, poprzedzielane na rzędnej 13,0 –14,0 m n.p.m. warstwą gruntów półprzepuszczalnych. Zwierciadło wody na obszarze składowiska nawiercono na głębokości 3,0-4,0 m p.p.t. (rzędna 6,61 – 13,9 m n.p.m.). Kierunki spływu wód gruntowych z terenu składowiska są zgodne z kierunkami odpływu wód do cieków otwartych (Struga Sianowska, rzeka Polnica, rzeka Unieść). Warstwa wodonośna zbudowana jest z pisków drobnoziarnistych i średnich. Współczynnik wodoprzepuszczalności piasków drobnych wynosi k = 1,6 x 10-4 m/s, a piasków średnich k = 3,7 x 10-4 m/s. Analizowany teren znajduje się w centrum Regionu Mazowieckiego, poza obszarami wydzielonymi jako subregiony i rejony. Podział ten został zaktualizowany w odniesieniu do zwykłych wód podziemnych w najnowszym opracowaniu PIG z 2007 r. Klasyfikuje on obszar na zachód od Ciechanowa jako leżący w regionie II – mazowiecko – mazursko – podlaskim. Z powyższym podziałem powiązany jest podział na jednolite części wód podziemnych (JCWPd), wykonany w 2004 r. przez Państwowy Instytut Geologiczny w dostosowaniu do regionalizacji hydrogeologicznej przyjętej w Atlasie Hydrogeologicznym Polski. Wg obecnego stanu prawnego definiowanego ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.) oraz Ramową Dyrektywą Wodną - Dyrektywą Nr 2000/60/WE jest to podstawowy podział regionalizacyjny wód podziemnych, odzwierciedlający układ zbiorowisk wód podziemnych w powiązaniu z ekosystemami lądowymi i wodami powierzchniowymi ale również i w powiązaniu z charakterem i zasięgiem antropogenicznych przekształceń chemizmu i dynamiki wód podziemnych, w tym możliwości poboru wód podziemnych. Stosownie do tego podziału obszar na zachód od Ciechanowa zlokalizowany jest na środkowo – wschodnim obrzeżu JCWPd Nr 48 wydzielonej jako północna część subregionu nizinnego środkowej Wisły (SŚWN) w obrębie regionu środkowej Wisły (RŚW) w prowincji Wisły. Obszar pomiędzy wsiami Chotum a Wola Pawłowska, gdzie zlokalizowany będzie projektowany zakład sytuuje się, wg Mapy Hydrogeologiczna Polski – arkusz Ciechanów w obrębie jednostki hydrogeologicznej : Kontynuuje się ona w kierunku zachodnim i północnym. Na obszarze głównego zbiornika podziemnych nr 104tego regionu występują trzy piętra wodonośne : − piętro wodonośne kredy górnej − piętro wodonośne trzeciorzędu, − piętro wodonośne czwartorzędu. Nad zwierciadłem wody W obszarze tej jednostki, a tym samym i w obszarze lokalizacji projektowanego zakładu rozpoznano wyłącznie występowanie piętra czwartorzędowego, w którym występują z reguły dwa poziomy wodonośne. W podłożu projektowanego zakładu wykonanymi badaniami zlokalizowano jedynie górną warstwę wodonośną pierwszego poziomu wodonośnego ale dane z materiałów archiwalnych pozwalają na opisanie również warstwy dolnej, międzymorenowej warstwy pierwszego poziomu wodonośnego oraz drugiego, podmorenowego poziomu wodonośnego. Piętro trzeciorzędowe jest słabo rozpoznane i położone na głębokości poniżej 200m. Podobnie słabo rozpoznane jest piętro górnokredowe, którego występowanie stwierdzono wyłącznie w otworach badawczych. Główne poziomy użytkowe związane są z piętrem czwartorzędowym (plejstoceńskim). Teren projektowanej rozbudowy składowiska zlokalizowany jest poza obszarami zasilania głównych i użytkowych zbiorników wód podziemnych. Obszar zlokalizowany jest w centralnej części obszaru Głównego Zbiornika Wód Podziemnych Nr 215 – Subniecka Warszawska, gdzie chroniony jest mioceńsko – oligoceński kompleks wodonośny, a w szczególności oligoceński poziom wodonośny. Projektowany Zakład znajduje się poza obszarami zasilania poziomów chronionych w obszarze tego zbiornika, znajdują które mogą zostać wyznaczone jako obszary najwyższej i wysokiej ochrony wód podziemnych. W stosunku do płycej położonych, czwartorzędowych głównych zbiorników wód podziemnych teren projektowanego RZGOK sytuuje się grunty niespoiste (piaski i żwiry o miąższości około 6,0m) i spoiste (gliny zwałowe z oczkami o miąższości około 14,0 m). Szacunkowe zasoby dyspozycyjne tego zbiornika wynoszą 30 tys.m3/d. Średnia głębokość ujęć wynosi 30 m p.p.t. Kierunek przepływu wód pomiędzy obszarem GZWP nr 214 – QMK – międzymorenowym zbiornikiem doliny kopalnej „Działdowo”, gromadzącym wody podziemne dużej wartości, położonym najbliżej w tym zbiorniku zachodzi ze wschodu odległości 8,5km na południowy zachód i południa a GZWP nr 219 – QM - międzymorenowym zbiornikiem „Dolina Górnej Łydyni”, gromadzącym wody średniej wartości, położonym najbliżej w odległości 3,0km na północ a ich prędkość zmienia się w zakresie od 300 do 100 m/d.północny wschód.

Warunki hydrogeologiczne. Rozpoznanie geologiczne wykonane W rejonie lokalizacji ZGO występuje czwartorzędowe piętro wodonośne, które tworzą dwie warstwy wodonośne: międzyglinowa w 1990 roku wykazało zaleganie piaskach drobnych i średnich oraz gliniastych zlodowacenia północno- i środkowopolskiego, podglinowa w piaskach drobnych i średnich zlodowacenia południowopolskiego na stropie ilastym trzeciorzędu. Warstwę międzyglinową, górną, w stropie czwartorzędu rozpoznano wierceniami do głębokości 10,0 3,5- 10,2 m pod terenem p.p.t. na rzędnych 117,2-120,3 m n.p.m. z kierunkiem lokalnym spływu ze wschodu ku północy i zachodowi. W żadnym z otworów nie osiągnięto spągu górnej warstwy wodonośnej na głębokości 10 m, nawiercając miąższość w przedziale 5-7 m przeważnie w piaskach drobnych i średnich, rzadziej w gliniastych i grubych. W wykonanych w maju 1995 r. 3 piezometrach rozpoznano warunki hydrogeologiczne w obrębie obwałowanej części wysypiska: Piezometr P-1 – głębokość zwierciadła wody 3,9 m p.p.t., (rzędna 3,0 118,17 m n.p.m.), Piezometr P-2 – głębokość zwierciadła wody 4,55 m p.p.t., (rzędna 118,15 m n.p.m.), Piezometr P-3 – głębokość zwierciadła wody 5,54 m p.p.t., (rzędna 121,82 m n.p.m.), W porównaniu do wstępnych badań hydrogeologicznych z roku 1986 r. poziom wód gruntowych w maju 1995 r. był wyższy o 1,0-1,5 m, a kierunek spływu ze wschodu rozdzielił się na północno – zachodni i południowo – zachodni. Występująca w podłożu składowiska warstwa wodonośna o miąższości 4-7 m i o niskim współczynniku filtracji k = 0,33 m/h, nie posiada żadnego znaczenia jako użytkowy poziom wodonośny i wody gruntowe spływają do lokalnych obniżeń bagienno – jeziornych. Raport z badań monitoringowych za rok 2011 wskazuje poziom zwierciadła wód gruntowych jak poniżej: Piezometr P-1 – głębokość zwierciadła wody średnio 2,80 m p.p.t., najwyższy 2,30 m p.p.t., Piezometr P-2 – głębokość zwierciadła wody średnio 3,15 m p.p.t., najwyższy 2,90 m p.p.t., Piezometr P-3 – głębokość zwierciadła wody średnio 9,50 m p.p.t., najwyższy 9,30 m p.p.t. Piezometr P-4 – głębokość zwierciadła wody średnio 3,60 m p.p.t, najwyższy 3,10 m p.p.t., Piezometr P-5 – głębokość zwierciadła wody średnio 3,70 m p.p.t., najwyższy 3,30 m p.p.t. Studnia S1 - – głębokość zwierciadła wody średnio 4,50 m p.p.t., najwyższy 3,70 m p.p.t. Wykonany wykop pod realizację planowanej w ramach inwestycji kwatery składowania balastu (kwatery nr 2) jest posadowiony na rzędnych 121 m n.p.m. tj. ok. 1 – 1,5 m poniżej poziomu otaczającego terenu. Druga warstwa wodonośna, dolna podglinowa w spągu czwartorzędu, użytkowana jest najbliżej w Jankowie Dolnym: głębokość – 43,0-55,0 m p.p.t. miąższość – 10,5 m litologia – piasek drobny i średni zwierciadło wody – głębokość-8,1 m p.p.t. (100,2 m n.p.m.) utworów czwartorzędowych pochodzenia lodowcowegowyniki pompowania (1983 r.): ▪ Q = 33,63 m3/h przy S = 17,04 m ▪ q = 1,79 m3/hm, k = 0,24 m/h. Ujęcia wody wzdłuż jeziora w Jankowie Dolnym odległe 2,5 km od wysypiska o głębokości 53-57 m nie należą do wodonośnego poziomu użytkowego o dużej zasobności. Utwory te tworzyły pisaki o różnorodnym uziarnieniu poprzedzielane Dolna warstwa wodonośna czwartorzędu jest izolowana warstwą piasków gliniastych i glin piaszczystych o niewielkiej miąższości i nieciągłej formie10 m, oparta jest na stropie iłów trzeciorzędowych. Piaski grube o znacznej miąższości warstwy Lokalizacja ZGO Lulkowo znajduje się poza obszarem Głównych Zbiorników Wód Podziemnych (od 1,0 do 9,0 m) występowały w północno – wschodnim sektorze składowiska. Poniżej tej warstwy zalegają piaski drobne, poprzedzielane na rzędnej 13,0 –14,0 m n.p.m. warstwą gruntów półprzepuszczalnych. Zwierciadło wody na obszarze składowiska nawiercono na głębokości 3,0-4,0 m p.p.t. (rzędna 6,61 – 13,9 m n.p.m.GZWP). Kierunki spływu wód gruntowych z terenu składowiska są zgodne z kierunkami odpływu wód do cieków otwartych (Struga SianowskaNajbliżej położony jest trzeciorzędowy GZWP nr 143 o nazwie: Subzbiornik Inowrocław – Gniezno, rzeka Polnicaotaczający teren inwestycji od zachodu, rzeka Unieść). Warstwa wodonośna zbudowana jest z pisków drobnoziarnistych południa i średnich. Współczynnik wodoprzepuszczalności piasków drobnych wynosi k = 1,6 x 10-4 m/s, a piasków średnich k = 3,7 x 10-4 m/s. Analizowany teren znajduje się w obszarze głównego zbiornika podziemnych nr 104. Nad zwierciadłem wody tego zbiornika, znajdują się grunty niespoiste (piaski i żwiry o miąższości około 6,0m) i spoiste (gliny zwałowe z oczkami o miąższości około 14,0 m)od wschodu. Szacunkowe zasoby dyspozycyjne tego zbiornika wynoszą 30 tys.m3/d. Średnia 96 tys. m3, natomiast średnia głębokość ujęć wynosi 30 ujęcia korzystającego z jego zasobów jest równa 120 m p.p.t. Kierunek przepływu wód w tym zbiorniku zachodzi ze wschodu na zachód i południa na północ a ich prędkość zmienia się w zakresie od 300 do 100 m/d..